Het licht dat overblijft.
Waarom Luminous
Luminous — niet het geopolijste positieve licht dat cultuur je oplegt. Het licht dat overblijft wanneer alle glans is weggesneden. Het licht dat alleen door schaduw heen wordt gevonden.
Luminous komt van het Latijnse lumen — licht. Maar niet elke vorm van licht.
Onze cultuur zit vol licht. Hard, functioneel, constant. Scherm- licht, tl-licht, productiviteit-licht. We worden bijna overspoeld door licht, en toch voelen veel mensen zich leeg.
Luminous gaat over een andere soort licht. Het licht dat iemand draagt wanneer hij of zij volledig in zichzelf is — niet schijnend om gezien te worden, niet stralend om te behagen. Een licht dat pas verschijnt wanneer je je eigen schaduw kent en bewoont.
Waarom juist deze naam
Een maan is luminous alleen omdat de nacht er is. Vol-maan bestaat alleen doordat nieuwe-maan bestaat. Wie leert stralen, leert niet eerst zijn schaduw wegdoen — je leert je schaduw bewonen. Wat overblijft, draagt licht.
In de cursus werk je aan iets dat op het eerste gezicht klein lijkt: wat je hoort, eet, hoe je beweegt en ademt, welk licht je binnenlaat, wie je dichtbij laat komen. En daaronder aan de vraag waar je geluk eigenlijk verankerd ligt — binnen, of geleend van iets buiten je. Dat is geen licht-werk in de oppervlakkige zin. Het is eerlijk kijken naar wat wringt, en pas daarna naar wat draagt. De volle maan hoort bij de nieuwe.
Luminous is wat zij wordt als zij beide heeft leren dragen.
De kern
"Wie zichzelf weer leert ontvangen, ontvangt alles. En wat je ontvangt, vermeerdert."
Tot slot
Luminous is geen belofte van transformatie.
Het is een ruimte waar de mens die je al bent eindelijk wordt bewoond. Geen nieuwe versie. Wel de volledige. Dat is licht genoeg.