De Frequentie van Geluk
Een integratief onderzoek naar de wetenschap, de hefbomen en de bron van geluk — en hoe een mens dat geluk kan hervinden
Dit is een boek over een eenvoudige maar radicale gedachte: dat geluk geen toeval is dat je overkomt, maar een toestand die je — bewust of onbewust — voortdurend configureert. Dat je innerlijke staat een dynamisch systeem is, gevoed door signalen die je grotendeels zelf in handen hebt: de muziek die je hoort, het voedsel dat je eet, de kleding die je draagt, het licht dat op je valt, de adem die je haalt, de mensen om je heen, en bovenal: de plek waar je de bron van je geluk hebt neergelegd.
Het boek brengt drie werelden samen die zelden in één verhaal passen. De harde neurowetenschap van dopamine, serotonine, het zenuwstelsel en het brein. Het omstreden middengebied van frequenties, energie en het lichaam als trillend instrument. En de diepe contemplatieve tradities — het Boeddhisme, Tantra, de Stoa, de non-dualiteit — die al millennia voor de microscoop bestond, beschreven hoe een mens lijdt en hoe een mens vrij wordt.
Het doel is niet te bewijzen dat alles waar is. Het doel is iets verrassenders: laten zien hoe vaak deze totaal verschillende bronnen, gescheiden door eeuwen en continenten, naar exact hetzelfde punt wijzen. En hoe bruikbaar dat punt is voor wie zijn geluk kwijt is geraakt en het wil terugvinden — na een verlies, na een scheiding, na een relatie die meer nam dan ze gaf.
Het werk kent twee grote pijlers. Deel I gaat over de hefbomen: hoe je je staat van moment tot moment beïnvloedt. Deel II gaat over de bron: waar je geluk fundamenteel verankerd ligt, en waarom geluk dat afhangt van iets buiten je eigen invloedssfeer altijd instabiel blijft. Deel III voegt alles samen tot één model.
Lees het als een onderzoek, niet als een preek. Neem wat klopt, toets de rest. En begin, als je wilt, bij het begin: een woonkamer, een radio die maar bleef draaien, en de avond waarop één liedje alles veranderde.
Gebruik het menu links om door de hoofdstukken te navigeren. Elke bewering is gemerkt: BEWEZEN, PLAUSIBEL of CONTEMPLATIEF — zodat je altijd weet of je naar wetenschap, naar een aanwijzing, of naar een eeuwenoud inzicht kijkt.